
İtalyan asıllı Amerikalı bir yazar ve profesör olan Leo Buscaglia ilk kitabı olan “Sevgi”de adından da anlaşılacağı üzere sevginin ne demek olduğu ve insan hayatındaki ne denli önemli olduğunu kendi bakış açısıyla anlatıyor.
Buscaglia bu konuya epey kafa yormuş, hatta üniversitede verdiği dersler arasına “Sevgi”yi de eklemiş. Yazar, insanın gerçek hayatta sevgiyi kitapta anlattığı gibi yaşamasının neredeyse imkansız olduğunun da farkında. 1972’de kaleme alınmış bir kitap olmasına rağmen günümüzde daha belirgin hale gelen bir çok konuya da değiniyor.
Kitaptan alıntı yaptığım birkaç cümleyi de aşağıda paylaşıyorum.
“Siz, siz olarak en iyisiniz. Siz başkalarının yerine geçtiğinizde her zaman en iyi ikinci olabilirsiniz.”
“Tuhaf şeyler yapıyoruz. Sözgelişi, zamanı yarattık ve sonra onun esiri olduk.”
“Dünyada insan olmaktan daha büyük sorumluluk yoktur.”
“Her yol, bir milyon yoldan yalnızca biridir.” -Carlos Castadena’nın kitabından.
“İnsan, insan olmayı -öğrenir-“
“Sevgi çoğu kez insanın içinde hareketsiz yatar ve tüm güzellikleriyle çiçek açmak üzere esrarlı bir dönemi bekler. Bazı kişiler bunu ömürlerinin sonuna değin beklerler.”
“Acı ve boşluk arasında bir seçim yapmam istenirse, ben acıyı seçerdim.” -William Faulkner’ın kitabından.
“Özgür bir insan en karanlık cezaevinde bile hürdür.”
“İnsanın kendi kendisine doğru yaptığı yolculuk en büyük, en eğlendirici ve en uzun süren yolculuğu olur.”
“Gerçekte hiç kimse kendisinden başka hiçbir şeye sahip değildir.”
“İnsanlara çok derin gerçeklerden söz açarsanız esnerler ve birazcık yüreklilerse yanınızdan ayrılırlar.” -Tibetli bir bilge
“Kişi sevilmeyi değil, sevmeyi sevmelidir.”